️یکی از قشنگترین خاطرات کودکی و نوجوانی من ، تماشای لحظات دیدنیِ ساخت ساز کمانچه و ویولن توسط پسر عمو و پسر عمه ی عزیزم بود 

پیشینه‌ی سازگری در خانواده‌ من ، به سال‌های دور برمی گردد ، سالهایی که
 پسر عموی من ، استاد بیاض امیرعطایی

 و پسر عمه‌‌ی من ، استاد فریدون
 صالحی در کارگاه ساخت ساز اداره میراث فرهنگی ، نزد استاد ابراهیم قنبری مهر (پدر سازسازی نوین ایران) 

ساخت سازهای کمانچه و ویولن را فرا گرفتند.

در اداره میراث فرهنگی ، کارگاه های مختلف هنری دایر بود که هر کدام به یکی از رشته های هنری می پرداختند،
 ( زری بافی ، معرق ، منبت و . . . ) 
 یکی از کارگاه ها ، کارگاه ساخت ساز بود ، من در نوجوانی توفیق داشتم چندین بار به این کارگاه ها مراجعه کنم و روال کار رشته های مختلف هنری را از نزدیک ببینم

سالیان سال ، پسر عمو و پسر عمه در آن کارگاه مشغول به کار بودند